অভিশপ্ত জীৱন

কবিতা-

.............অভিশপ্ত জীৱন.............

এতিয়াও ৰজনী শেষ হোৱা নাই,
চোৱা সিহঁতে গাই আছে-
জিয়াই থকাৰ সংগ্রামি গান |

ফুট-পাতত শুই থকা শিশুবোৰেৰ,

চকুৰ পানীত ভিজি থাকে-

সাতৰঙী ৰঙীণ জীৱন |

কোনে বুজিব.....

এটি কোমল হৃদয়ৰ ভাষা,

যাৰ দিনটোৱেই পাৰ হয়-

মাত্র এমুঠি ভাতৰ সংগ্রামত |

আনহাতে পাৰ হয়-

বিলাসিতাৰ সপোনবোৰ |

কি পাপ কৰিছিল সিহঁত ?

যাৰ বাবে কলা মেঘে-

আৱৰি থাকে সিহঁতৰ জীৱন |

সিহঁত নাজানে জীৱন মানে কি ?

নাজানে তাৰ সংজ্ঞা,

নাজানে সিহঁতে মৃত্যুৰ সংলাপ-

জানে মাত্র এমুঠি খাদ্যৰ সংগ্রাম ||